ปัญหาพระธุดงค์ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า
มติมหาเถรสมาคม
ครั้งที่ ๑๑/๒๕๔๕
สำนักเลขาธิการมหาเถรสมาคม
มติที่ …………………………………
เรื่อง ปัญหาพระธุดงค์ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า
ในการประชุมมหาเถรสมาคมครั้งที่ ๑๑/๒๕๔๕ เมื่อวันที่ ๑๙ เมษายน
๒๕๔๕ เลขาธิการมหาเถรสมาคมเสนอว่า กรมป่าไม้ ได้มีหนังสือ ที่ กษ ๗๑๒.๘/๘๑๘๓ ลงวันที่ ๒๙ มีนาคม ๒๕๔๕ แจ้งว่า ปัจจุบันมีพระภิกษุสงฆ์นิยมเข้าไปเดินธุดงค์ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าหลายแห่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวรและเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าอุ้มผาง ทั้งที่ได้รับอนุญาตและไม่ได้รับอนุญาตจากพนักงานเจ้าหน้าที่ การเข้าไปเดินธุดงค์ของกลุ่มพระสงฆ์ดังกล่าว ได้ก่อให้เกิดผลกระทบโดยตรงกับเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าหลายประการ ดังนี้
๑. ปัญหาไฟป่า ซึ่งเกิดจากพระสงฆ์บางกลุ่มก่อไฟหุงอาหารแล้วไม่ดับไฟ
ให้หมด จึงเป็นสาเหตุให้เกิดไฟป่าได้ง่าย โดยเฉพาะในฤดูแล้ง ซึ่งเมื่อเกิดขึ้นแล้วก็ยาก
แก่การดับ เนื่องจากอยู่กลางป่าลึก
๒. ปัญหามลพิษจากขยะของเสีย อันเกิดจากเศษอาหารและขยะที่เหลือจากการประกอบอาหารและการบริโภค ซึ่งถูกทิ้งไว้เกลื่อนกลาดในป่าจะส่งกลิ่นเน่าเหม็น
และขยะบางประเภท เช่น ถุงพลาสติคที่ใส่อาหาร อาจเป็นอันตรายต่อสัตว์ป่าที่เข้ามา
หาเศษอาหารกิน



- ๒ -
๓. ปัญหารบกวนความเป็นอยู่ของสัตว์ป่า โดยปกติสัตว์ป่าจะออกมา
หากินตามลำห้วยหรือโป่ง เมื่อถูกรบกวนจากคนก็จะอพยพไปอยู่ที่อื่น สัตว์ป่าบางชนิด
เช่น นกยูง มีพฤติกรรมชอบผสมพันธุ์ในที่โล่งบนหาดทรายริมห้วยขาแข้งในช่วงฤดูหนาว
เมื่อมีพระสงฆ์เดินผ่านในพื้นที่ดังกล่าวนกยูงก็จะหนีไป จึงเป็นสาเหตุให้ปริมาณนกยูงลดลงได้ในอนาคต
๔. ปัญหาการป้องกันและปราบปรามการกระทำผิดกฎหมายในพื้นที่เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเพิ่มความลำบากมากขึ้น โดยพวกมิจฉาชีพ เช่น พรานล่าสัตว์ป่า หรือพวกค้ายาเสพติดจะอาศัยช่องทางปลอมแปลงเป็นพระสงฆ์เข้าไปล่าสัตว์ป่า หรือใช้เส้นทางในการลำเลียงขนส่งยาเสพติด หรือของผิดกฎหมายอื่น ๆ
กรมป่าไม้ได้พิจารณาแล้ว เห็นว่าปัญหาพระธุดงค์ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเป็นปัญหาละเอียดอ่อน ซึ่งต้องได้รับการแก้ไขอย่างถูกต้องเหมาะสม เพื่อมิให้เกิดผลกระทบเสียหายต่อศาสนา ดังนั้น จึงสมควรแก้ไขในเบื้องต้น คือ หากมีพระสงฆ์จะเข้าไปปฏิบัติธุดงควัตรในเขตพื้นที่ป่าไม้ ก่อนขออนุญาตกรมป่าไม้ควรได้รับความเห็นชอบจากวัดต้นสังกัด และผ่านการพิจารณาตรวจสอบจากกรมการศาสนา ตามหลักเกณฑ์ ดังนี้
๑. พื้นที่ที่พระสงฆ์จะขอเข้าไปเดินธุดงค์ได้ต้องมีความปลอดภัย และไม่เป็นที่อยู่อาศัยอย่างชุกชุมของสัตว์ป่า
๒. จำนวนพระสงฆ์และผู้ติดตามคณะหนึ่ง ๆ ไม่ควรเกิน ๕ รูป และ ๕ คน เพื่อให้เกิดผลกระทบต่อพื้นที่ป่าไม้น้อยที่สุด
๓. การเข้าไปปฏิบัติธุดงควัตรของพระสงฆ์ควรมีระยะเวลาจำกัด และกำหนดบริเวณสถานที่สำหรับปฏิบัติศาสนกิจให้แน่นอน ทั้งนี้ เพื่อความสะดวกในการ
ดูแลของพนักงานเจ้าหน้าที่



- ๓ -
๔. การเข้าไปในพื้นที่ป่าไม้ ต้องปฏิบัติตามกฎระเบียบกรมป่าไม้ที่บังคับ
ใช้ในพื้นที่นั้น ๆ อย่างเคร่งครัด
กรมการศาสนาพิจารณาแล้ว เห็นควรนำเสนอมหาเถรสมาคมเพื่อโปรดพิจารณา
ที่ประชุมพิจารณาแล้วลงมติให้กรมการศาสนาประมวลระเบียบ คำสั่งมหาเถรสมาคม เป็นต้น ที่เกี่ยวกับเรื่องนี้ แล้วนำเสนอมหาเถรสมาคมอีกครั้งหนึ่ง
 
แสดงไฟล์ PDF  
 

กดที่นี่เพื่อ Download โปรแกรม Acrobat Reader
 
   
 
 
สงวนลิขสิทธิ์ 2551 © โดยสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ
พัฒนาดูแลโดย webmaster@mahathera.org